Beter dan perfect

Perfectionisme is fijn als het je precies de juiste dosis focus geeft die je nodig hebt om een klus snel én goed te klaren. Maar de eigenschap die ervoor zorgt dat je volop complimenten krijgt, kan je ook flink in de problemen brengen.

De perfecte column

Het berichtje van de hoofdredacteur van HSP magazine komt binnen terwijl ik net aan de column zit te schrijven. Of ik nog aan de deadline heb gedacht. Ja dus! Ik laat weten dat ik bezig ben met de eerste versie en dat ze de definitieve versie morgen zal krijgen. Kan ik het een nachtje laten bezinken.

vrouw is gefrustreerd door perfectionisme

Vier uur later heb ik inmiddels al duizend en een wijzigingen doorgevoerd op versie 3. Eigenlijk was versie 2 al goed genoeg maar iedere keer als ik de alinea’s doorlees, vind ik toch wel een woordje dat weg kan of een uitdrukking die vloeiender loopt. Rond half 3 besluit ik om de column alvast te versturen. Niet omdat ik helemaal tevreden ben maar omdat ik anders de rest van de dag en ook morgen nog zo zal doorgaan.

Goed is goed genoeg

Soms moet je het gewoon loslaten en genoegen nemen met een imperfect resultaat. Maar dat is voor veel mensen lastig, getuige de 368.000 zoekresultaten die Google me voorschotelt als ik de term ‘perfectionisme’ intik. Wat is dat toch, die drive om perfect te zijn? En waarom houdt het me zo in een greep terwijl ik heel goed besef dat het me onnodig veel tijd kost?

perfectionisme veroorzaakt stress

Tijdgebrek door perfectionisme

Mijn perfectionistische capriolen van die ochtend zorgen er meteen voor dat ik achter lig op de planning. Minder tijd dus voor alle andere klussen van die dag en dat zijn er nogal wat. Had ik nou maar gewoon voor ‘goed is goed genoeg’ gekozen dan had ik nu minder hoeven rennen en me minder gestresst gevoeld. Ik maak een nieuwe takenlijst of beter gezegd, ik schuif de helft van mijn klussen rigoureus door naar morgen en ik ga aan de slag met wat er nog over blijft.

Aan het eind van de dag heb ik de resterende items gelukkig wel kunnen afwerken maar ik voel me nog steeds opgejaagd en ontevreden. Zelfs de lovende woorden van de hoofdredacteur kunnen het niet goed maken.

Soms is goed beter dan perfect

Zou die column ook goed genoeg zijn geweest als ik gewoon versie 2 had ingeleverd, vraag ik me af? Daar zullen we nooit meer achterkomen, bedenk ik. Versie 2 is namelijk verloren gegaan in al die perfectionistische wijzigingen. Het was er een met een onaf randje, hier en daar een tikfout en ruimte voor de lezer om te denken “Zie je, ook zij maakt wel eens een foutje”. En misschien was dat eigenlijk wel beter geweest.

Perfectionisme aanpakken

Ik weet, uit de vele coachingsgesprekken die ik met mijn klanten heb gevoerd, dat ik echt niet de enige persoon ben waar het perfectionisme soms een negatieve eigenschap is. Op mijn site schreef ik er al verschillende artikelen over je kunt ze hier vinden. Wil je jouw perfectionisme aanpakken, maak dan gebruik van de tips die erin staan. En mocht dat niet (goed) genoeg zijn? Dan adviseer ik je iets te doen wat behoorlijk lastig is voor een perfectionist: vraag om hulp.

PS: ik heb dit geschreven in 25 minuten. Laat je me hieronder weten wat je ervan vond?

Patrice Gorissen

Sinds 2007 helpt Patrice Gorissen ondernemers, startups en particulieren om hun leven en werk beter op orde te brengen. In haar coaching zoekt ze de persoonlijke oplossingen die ervoor zorgen dat klanten de veranderingen wel echt kunnen doorvoeren met een pragmatische insteek. Daarnaast ontwikkelt ze online trainingen die je kunt vinden op Ondernemenmetfocus.nl

Geef een reactie