Wat te doen met spullen van een overledene

Heb je weleens de spullen van een dierbare overledene opgeruimd? De keuzes die je dan moet maken? De emoties die erbij komen kijken?

Recent heb ik zelf weer ondervonden hoe vermoeiend dat is. Al te vaak ben je nog in shock, vermoeid en intens verdrietig. Er moet een uitvaart geregeld worden, instanties moeten worden geïnformeerd en dan moet er ook nog een huis worden leeggemaakt. Hoe dan?
 
In elke lade, achter iedere kastdeur, in alle oude schoenendozen zitten spullen met verhalen. Hoe voorkom je dat je verzandt in eindeloos geblader door oude foto’s, schriften of ansichtkaarten?

Als je je onder druk gezet voelt, gooi je misschien te veel weg en krijg je spijt. Vaak zie ik dan een complete volksverhuizing van spullen naar een ander huis. ‘Dat ga ik ooit eens op mijn gemak uitzoeken.’
Dat is een prima oplossing als je er de ruimte voor hebt, want daarmee koop je tijd. Je kunt het dan opruimen wanneer je eraan toe bent. Tegelijk is het belangrijk om te beseffen dat die spullen flink kunnen drukken op het gemoed. Maak er dus wel op enig moment tijd voor en doe dat bij voorkeur samen met iemand die niet emotioneel betrokken is, zoals een professional organizer.
 
Ondanks dat ik mezelf opruimbegeleider noem vond ik het allemaal nog moeilijk zat toen ik recent met mijn vader de spullen van mijn overleden moeder ging opruimen. Mijn vader was daar eerder aan toe dan ik. Ook ik heb daarom spullen meegenomen naar mijn eigen huis. 

Geleidelijk krijgen die spullen een plekje of een nieuwe bestemming. Haar zonnehoedje en een ketting worden gedragen door mijn teddybeer, die ook het boekje leest dat op haar nachtkastje lag. Er was een toilettas die ze al had zolang ik me herinner, die gebruik ik nu als etui voor pennen. Van haar lievelingstrui heb ik een meditatiekussen gemaakt. Haar rozenkrans pronkt in een glazen stolpje. Mijn stelregel is dat alles een plek krijgt in het interieur en dus niet weggemoffeld op zolder. Om ruimte te maken doe ik afstand van spullen waar ik minder binding mee heb. Evengoed neem ik alsnog afscheid van spullen van mijn moeder. Zo had ze een hele verzameling glazen beeldjes. Toen ik ze had uitgestald op een plankje voelde ik er op geen enkele manier een connectie mee. Ik kon haar bijna horen zeggen: ‘Wat ik mooi vond, hoef jij niet mooi te vinden.´

Door het op deze manier aan te pakken wordt het opruimen ook echt een onderdeel van de verwerking. Het besef dat je niet alles kunt en ook niet hoeft te bewaren. Herinneringen zitten niet in spullen maar in mooie momenten die je samen hebt gedeeld.

Al voordat mijn moeder ziek werd, richtte ik me meer op nabestaanden. De afgelopen periode heeft me nog meer gemotiveerd om juiste deze doelgroep bij te staan. Hik je ertegen aan? kom je er zelf niet uit? Weet dan dat er professional organizers zijn die je graag helpen.

Andrea Germeraad

Ik ben Andrea Germeraad van Midsommer Organiser. Mijn motto is 'het leven is niet te structureren, alles daaromheen wel.' Samen met jou breng ik orde en overzicht in: spullen, taken, tijd en informatie. Ik kijk ernaar uit samen aan de slag te gaan.

Geef een reactie